{"id":3767,"date":"2016-03-22T10:04:54","date_gmt":"2016-03-22T08:04:54","guid":{"rendered":"http:\/\/tacotichelaar.nl\/wordpress\/?page_id=3767"},"modified":"2024-12-31T09:58:03","modified_gmt":"2024-12-31T07:58:03","slug":"coymans-wic","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/tacotichelaar.nl\/wordpress\/huisonderzoeken\/coymans-wic\/","title":{"rendered":"De familie Coymans"},"content":{"rendered":"
\n
\n
 <\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

Coymans<\/b> is een uitgestorven Vlaams\/Nederlands geslacht, opererend vanuit Antwerpen, Middelburg, Hamburg, Amsterdam, Haarlem. De firma Coymans handelde op Spanje (Cadiz) en Cura\u00e7ao leverde zilver, linnen, wol, tabak, cacao en cochinelle, een rode verfstof. De firma bankierde decennia lang, verzekerde schepen en verstrekten leningen aan Spanje.<\/p>\n

In 1685 verkreeg Balthasar Coymans het Asiento de Negros<\/a> waarna de koersen van de WIC stegen.[De geoctrooieerde compagnie (2005) door Henk den Heijer, p. 104<\/a> ] Tesamen met zijn broer financierde hij diverse slaventransporten naar Cura\u00e7ao; toen al “een handel die zelden met veel geluk gezegend was.”[Pertinent en waarachtig verhaal van alle de handelingen en directie van Pedro van Belle omtrent den slavenhandel, ofwel het Assiento de Negros …<\/a>  Item 179] In 1688 nam Spanje het recht terug, maar deze periode bleek het hoogtepunt in de slavenhandel naar Cura\u00e7ao.<\/p>\n

\n

De stamvader<\/h4>\n

\"undefined\"<\/p>\n

Balthasar Coymans (1555-1634)  was een zoon van Jeronimus Coymans (de oude) (1503-1580) uit Antwerpen en Constantia Spinelli (ca 1516-1581) uit Pavia, die  uit een Florentijnse bankiersfamie stamde. Het echtpaar verhuisde rond 1580 nog naar Haarlem.[Kwartierstaat van Ing. Hugo, Gustaaf en Mr. Willem de Clercq door A. de Jong (2014)<\/a>] Hun zoon Balthasar trouwde in 1588 met Elisabeth de Pickere, <\/a>waarschijnlijk in Hamburg. De familie woonde vanaf ca 1592 op de Fluwelenburgwal<\/a>, naast het Athenaeum Illustre<\/a>. Hij was de grondlegger van de firma Coymans, alhoewel zijn broers Thomas en Caspar ouder waren. In november 1598 waren Balthasar en Pieter Coymans verzekeraars van de vijf schepen onder Jacques Mahu om via de Straat Magellaan<\/a> via Chili en Peru naar Indi\u00eb te varen.[F.C. Wieder (1923) De reis van Mahu en de Cordes door de Straat van Magalh\u00e3es naar Zuid-Amerika en Japan 1598-1600, p. 48<\/a>] Op 4 december 1602 lieten Isaac le Maire<\/a>, zijn broer Salomon, Balthasar Coymans e.a. een acte bij de notaris opmaken omdat de schepen na drie jaar nog niet terug waren en de verzekeraar zou moeten uitbetalen.[NA 93-90] In 1623 en 1627 was hij betrokken bij het versturen van brieven van prins Maurits en zijn halfbroer Frederik Hendrik naar het vorstendom Orange<\/em>.[Schwartz, G. (1984) Rembrandt: zijn leven, zijn schilderijen, p. 138] De gouverneur, de hertog van Osmael, voelde zich oppermachtig, katholiek geworden en van plan het vorstendom aan kardinaal Richelieu, c.q. de Franse koning te verkopen.1<\/a><\/sup> <\/p>\n

Balthasar had tien kinderen, een hofstede in de Purmer en vanaf 1627 een buitenplaats bij Wijk aan Zee, genaamd Westerhout.[Poldersporen, “Nooit_volmaakt”<\/a>]. Hij was in 1631, met een vermogen van 400.000 gulden, de op twee na rijkste inwoner van Amsterdam.[J.I. Israel (2001) De Republiek 1477-1806, p. 383] Zijn dochter Elisabeth trouwde in 1614 met Jean Deutz<\/a>; Maria in 1624 met Joan Huydecoper van Maarsseveen, en Constancia in 1627 met Pieter Belten (II). Twee waren betrokken bij de verkoop van het pand in de Jodenbreestraat aan Rembrandt van Rijn<\/a>, resp. 1639, 1650, 1653 en 1660.<\/p>\n

\"\"
Het Coymanshuis op de Keizersgracht tegenover de Westerkerk. Recent onderzoek heeft aangetoond dat het Coymanshuis waarschijnlijk vanaf het begin gepleisterd is geweest.[Amsterdamse Grachtenhuizen<\/a>]<\/figcaption><\/figure>\n