{"id":3940,"date":"2016-07-04T10:03:38","date_gmt":"2016-07-04T08:03:38","guid":{"rendered":"http:\/\/tacotichelaar.nl\/wordpress\/?page_id=3940"},"modified":"2016-08-06T10:48:30","modified_gmt":"2016-08-06T08:48:30","slug":"verlichting-stroming","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/tacotichelaar.nl\/wordpress\/verlichting-stroming\/","title":{"rendered":"Verlichting (stroming)"},"content":{"rendered":"
\n
\n
\n

De Verlichting<\/b> of Eeuw van de Rede<\/b> was een cultureel<\/a>–filosofische<\/a> en intellectuele<\/a> stroming<\/a> in Europa<\/a> die ruwweg samenviel met de 18e eeuw<\/a>. Het was een reactie op het dogmatische autoriteitsgeloof. In deze periode ontstond een culturele stroming<\/a> of beweging van intellectuelen met als doel het gebruik van de rede<\/a> en het filosoferen te bevorderen. De rede gaat alleen maar af op feiten, hoe verborgen die ook zijn.[1]<\/a><\/sup> De Verlichting stond aldus voor bevordering van de wetenschap en intellectuele uitwisseling. De propagandisten ervan bestreden het bijgeloof<\/a>, misbruik van recht<\/a> in kerk en staat, intolerantie<\/a> en kwamen op voor zekere grondrechten<\/a>.<\/p>\n

\n
\n
<\/a>
Antoine Laurent Lavoisier en Marie-Anne Pierrette Paulze door Jacques-Louis David 1788, Metropolitan Museum of Art, New York.<\/figcaption><\/figure>\n

De Verlichting als stroming wordt gezien als een van de pijlers onder de westerse beschaving<\/a> en zette grote wijzigingen in gang in het denken over religie, filosofie, kunst, wetenschap en politiek.[2]<\/a><\/sup> Tijdens de Verlichting zag men haar nog niet als een stroming of een afgebakend tijdperk, maar als een maatschappelijk proces<\/a> waarvan de ontwikkeling kon worden nagestreefd en die nog voortduurt. De Verlichting gaf aanleiding tot modernisering van de samenleving door middel van individualisering<\/a>, emancipatie<\/a>, feminisme<\/a>, secularisering<\/a> en globalisering<\/a>. Het gelijkheidsbeginsel<\/a>, de mensenrechten<\/a> en de burgerrechten<\/a> vinden er hun wortels, net zoals het ‘vrijdenken’<\/a>, het klassiek-liberalisme<\/a>, het socialisme<\/a>, het anarchisme<\/a>.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

<\/a>
De filosoof geeft uitleg bij een model van het zonnestelsel door Joseph Wright of Derby<\/figcaption><\/figure>\n

De Verlichting kent een kritische en een constructieve zijde. De kritische of radicale verlichters nemen het (ge\u00efnstitutionaliseerde) geloof en onredelijkheid op de korrel. Zij komen op voor een scheiding tussen kerk en staat<\/a> gebaseerd op rechtvaardigheid en democratie. De constructieve of gematigde verlichters, zoals Joseph Priestley<\/a> zoeken manieren om kennis (wetenschap) en religie met elkaar te verbinden.<\/p>\n

Niet alle 17e- en 18e-eeuwers beschouwden het tijdperk waarin zij leefden als verlicht<\/i>, een periode waarin men het duistere verleden achter zich had gelaten. Tegenover de Verlichting stond het obscurantisme<\/a>. Het was eerder een tijd van redelijkheid<\/a> dan van rede; meer een houding, een doel of een streven<\/a> dan een filosofisch stelsel.<\/p>\n

\n
\n

Inhoud<\/h2>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n
\n
\n