{"id":4763,"date":"2017-05-19T16:47:58","date_gmt":"2017-05-19T14:47:58","guid":{"rendered":"http:\/\/tacotichelaar.nl\/wordpress\/?page_id=4763"},"modified":"2024-09-27T08:05:41","modified_gmt":"2024-09-27T06:05:41","slug":"matthijs-beck-onder-directeur-van-curacao","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/tacotichelaar.nl\/wordpress\/westindische-compagnie\/matthijs-beck-onder-directeur-van-curacao\/","title":{"rendered":"Matthijs Beck, onder-directeur van de WIC op Cura\u00e7ao"},"content":{"rendered":"

Matthijs Beck<\/strong> (Stolberg bij Aken (?) – Willemstad, Cura\u00e7ao, 10 of 15 november 1668) vertrok in april 1635 als koopman in suiker, lakens naar Nederlands-Brazili\u00eb, waar hij na twee maanden aankwam.1<\/a><\/sup> Hij zou niet in dienst geweest zijn van de WIC, maar een “vrije jongen”.2<\/a><\/sup> Beck kwam eerder dan Johan Maurits in Brazili\u00eb aan en zou er 19 jaar blijven. In 1642 was hij president van de schepenen in Mauritsstad.<\/p>\n

<\/strong>Frans Post –  Itamamaraca<\/p>\n

Beck was ook ouderling en trad ettelijke keren op als getuige bij doop van kinderen in de Braziliaanse gemeenschap. In 1646 woonde hij in Recife, maar bezat een maniokplantage op Itamamaraca.3<\/a><\/sup> In 1646 leende hij 3.500 gulden bij Mattheus Hoeufft.<\/p>\n

\"AMH-8577-NA_Map_of_Itamaraca.jpg<\/p>\n

In 1649 bezette hij Ceara en rapporteerde regelmatig aan zijn superieuren.4<\/a><\/sup> Hem was beloofd als hij zilvermijnen ontdekte, hij het privelege kreeg. Beck sloot vrede met de plaatselijke indianen. Hij is de grondlegger van het fort Schoonenborch, nu Fortalezza. Hij heeft als directeur van de handelspost veel materiaal voor de mijnbouw aan laten trekken, maar klaagde over vakkennis van zijn Duitse werknemers. Hij liet ook zijn vrouw en have en goed, slaven, paarden en gereedschappen naar Ceara overbrengen.<\/p>\n

Jean Hoeufft<\/a> en David de la Croix hadden een suikerraffinage opgezet in La Rochelle; Hoeufft bezat ook een suikermolen in Nederlands-Brazil\u00eb, die is geerfd door Matthias Beck. Er heerste droogte en ze hadden aanvallen van indianen te verduren. Beck besloot het fort aan te Portugezen te overhandigen. Vanwege het verdrag van Taborda werd er geen druk op de Nederlanders uitgeoefend die op afstand woonden en pas veel later van de gang van zaken op de hoogte waren. Matthias Beck en zijn manschappen vertrokken in twee kleine boten in oktober 1654 als laatsten uit Brazili\u00eb. Beck klaagde dat hij enkel wat kleding had kunnen meenemen, en dat hij 30.000 gulden in zijn project had gestoken en de WIC voor het verlies verantwoordelijk stelde. Via Tobago kwam hij aan op Barbados, waar hij de gouverneur van Nieuw-Nederland ontmoette.<\/p>\n

\"File:AMH-6825-KB
Gezicht op Siara. Jacob van Meurs (graveur \/ etser), Jacob van Meurs (uitgever)<\/figcaption><\/figure>\n

In 1655 is hij door Peter Stuyvesant aangesteld als onder-directeur op Cura\u00e7ao, en in 1659 als directeur.5<\/a><\/sup> Daar bevorderde hij niet alleen het fokken van vee, het telen van groenten in de compagnietuinen, de suikerriet – en katoenaanbouw, de zoutwinning, maar ook de smokkel- en slavenhandel.6<\/a><\/sup> Het gaat niet om grote aantallen slaven en ze werden verkocht aan Spanjaarden 7<\/a><\/sup> in Porto Bello, Cuba, en Carthagena, of geruild tegen huiden, etc. De veestapel werd uitgebreid om in de problematische voedselvoorziening te kunnen voorzien.8<\/a><\/sup> Beck liet fruit aanrukken vanuit Nieuw-Nederland. In 1659 arriveerde er een groep van 70 Sefardische Joden op Cura\u00e7ao.9<\/a><\/sup> Van een schip met 220 slaven, vertrokken vanaf Annibo, kwamen er 85 levend aan de overkant van de oceaan aan, vanwege een gebrek aan water en levensmiddelen aan boord.10<\/a><\/sup><\/p>\n

Rond 1660 liet Beck de plantage Savonet als priv\u00e9-eigendom aanleggen.[Aruba, Curacao en Bonaire by Guido Derksen<\/a> ] In 1664 woonde zijn broer Willem op Savonet.[Curacao Papers, 1640 \u2013 1665 , p. 251<\/a>] Beck liet in 1664 300 slaven naar Suriname (Nieuw-Amsterdam) opzenden; onderweg stierven er tien.<\/p>\n

\"File:Landhuis
Landhuis Santa Barbara eigendom van Matthias Beck, samen met zijn schoonzoon Jan Doncker.<\/figcaption><\/figure>\n
Stadsarchief Amsterdam NA 3188-265, 29 sept. 1665 not. H. Outgers <\/span><\/span>Wisselbriefprotest van de WIC aan Hans Hontum. Afschrift : Curacao 15 juni 1665 pesos 1564 - aan de WIC te betalen 1564 volwaarde stukken van achten de waarde in negros van Mathias Beck<\/span><\/span> ontvangen. M<\/span><\/span>et dank aan R. Koopman, Zaandam.<\/pre>\n
In 1666 verordineerde hij een schipper de slaven niet op Guadaloupe te verkopen, maar op Cura\u00e7ao; de schipper vertrok met enkele slaven, toen Beck niet in staat bleek aan zijn belofte te voldoen.<\/p>\n
In 1668 waren op het eiland 3.000 slaven aanwezig. In 1669 werd de helft van het aantal slaven illegaal uitgevoerd vanuit Cura\u00e7ao. Omdat Spanje officieel geen handel wilde drijven met een niet-katholiek land werden zoutwaternegers<\/a> steeds vaker verkocht via Cura\u00e7ao.<\/p>\n
Matthias Beck hertrouwde op Cura\u00e7ao met Leonora Grevenraet (Amsterdam, 1623 – ?) in een onbekend jaar.11<\/a><\/sup> Uit zijn eerste huwelijk  met Anna Hack de volgende kinderen<\/p>\n